Alcock κατά Alcock, 1994

Προεπισκόπηση • Επιλογές • Επεξεργασία

«Η τέχνη ως θεραπεία». Όταν εκτέθηκε στη Galerie 'O' στο Bayeux το 1995, έτσι περιέγραψε αυτό το ιδιαίτερα προσωπικό έργο ένας άλλος ιδιοκτήτης γκαλερί, που έμοιαζε ανησυχητικά με τον Woody Allen.

Πριν από αυτή τη διαπίστωση, είχα υποβληθεί σε μια μεγάλη κάθαρση. Η διαδικασία διαζυγίου από την πρώτη μου σύζυγο, τη Suzanna, με την οποία παντρεύτηκα το 1985, κράτησε δύο χρόνια και δύο μήνες από την αρχή ως το τέλος. Εκτός από τη σημαντική οικονομική και συναισθηματική ζημία, αυτή η αδικαιολόγητα παρατεταμένη νομική διαδικασία παρήγαγε σωρούς χαρτιών που κόστισαν συνολικά £6,200. Μέχρι τα τέλη Μαρτίου 1994, βρισκόμουν σε πολύ μικρότερη υλική κατάσταση απ’ ό,τι πριν, αλλά είχα ένα ανεπιθύμητο δαχτυλίδι γάμου και πολλά ανεπιθύμητα χρησιμοποιημένα χαρτιά.

Φαίνεται ότι υπάρχουν τρεις επιλογές για τους πρόσφατα διαζευγμένους σχετικά με τα παραγόμενα έγγραφα: (i) Να τα κάψουν, (ii) Να τα αποθηκεύσουν στη σοφίτα, ή (iii) Να τα αξιοποιήσουν. Επέλεξα να δράσω.

Εργαζόμενος στο τμήμα εκτύπωσης του Loughborough College of Art, όλα εκτός από λίγα έγγραφα πολτοποιήθηκαν και, από αυτό το μούσκεμα, παρήχθη μια συμπαγής πλάκα χειροποίητου χαρτιού. Περιέχει όλη την εμπάθεια της προηγηθείσας νομικής διαδικασίας. Όλη η καταγεγραμμένη σύγκρουση, τώρα αποσυναρμολογημένη, μειώθηκε σε ένα ακατέργαστο υλικό από το οποίο μπορούσε να χτιστεί κάτι νέο. Μόνο ο τίτλος της διαδικασίας, κομμένος από ένα εναπομείναν έγγραφο και επενθεμένος στην πλάκα, υποδεικνύει την αρχική ουσία αυτής της μίας σελίδας.

Το δαχτυλίδι του γάμου, ένας χρυσός κύκλος που υποδηλώνει την έννοια του 'μηδενός', μπορούσε να απορριφθεί... και απορρίφθηκε.