Η εκτύπωση μιας εικόνας με θερμικό εκτυπωτή που χρησιμοποιεί έγχρωμες κορδέλες δημιουργεί κενές περιοχές στις επιμέρους κορδέλες CMYK, αφήνοντας περίπου το 90% του χρώματος της κάθε κορδέλας ανέπαφο. Η εκτύπωση επακόλουθων εικόνων με αυτές τις ήδη χρησιμοποιημένες κορδέλες αφήνει τμήματα της επόμενης εικόνας με ελλείψεις, αναγνωρίσιμα από χρώματα που διαπερνούν από τα συμπαγή τμήματα άλλων κορδελών.
Το 2002 είχα πρόσβαση σε τέτοιο σύστημα εκτύπωσης και, για να δω το αποτέλεσμα, σκέφτηκα να εκτυπώσω σε χαρτί τα εννέα τμήματα του προηγούμενού μου έργου «Αριθμός 5 περικυκλωμένος από τους συνεργάτες του». Προφανώς ένα σημαντικό μέρος της κορδέλας ματζέντα παρέμεινε, και για να ισορροπηθεί το έργο, οι εννέα εκτυπωμένες εικόνες επεξεργάστηκαν ώστε να γίνουν ημιδιαφανείς και τοποθετήθηκαν πάνω σε φωσφορίζοντα πάνελ, ώστε να φωσφορίζουν όταν φαίνονται στο σκοτάδι ή σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού.
Καθώς αυτές οι εννέα εικόνες αριθμών είχαν αρχικά κατασκευαστεί από ξύλο και τώρα απέκτησαν άλλο χαρακτήρα, φάνηκε λογικό να εκτεθούν μέσα σε ξύλινο πλαίσιο. Αναφερόμενος στο πρωτότυπο υλικό των εκτυπωμένων εικόνων και ως αντίστιξη σ’ αυτό, αυτοί οι 9 μεμονωμένοι αριθμοί, ο καθένας πλαισιωμένος σε ξύλο φτελιάς, έγιναν ξανά ξεχωριστές ενότητες, όπως στο αρχικό, μητρικό έργο.
Οι τέσσερις χρωστικές που σχηματίζουν τις εκτυπωμένες επιφάνειες — Κυανό, Μαγέντα, Κίτρινο και Μαύρο — αφαιρούνται από το συμφραζόμενο και τονίζονται ως μέρος της συνολικής σύνθεσης, τόσο σε συμπαγείς όσο και σε ημιδιαφανείς καταστάσεις.
Από εκεί και πέρα, το έργο έγινε ένα δοκίμιο στην προσπάθεια να επιτευχθεί αίσθηση ισότητας μεταξύ κάθε μεμονωμένου αριθμού, παράγοντας μια οπτική ισορροπία στην οποία η αξία κάθε αριθμού θα παίζει ίσο ρόλο.
Ταυτίζοντας τον θεατή με την έννοια του «Ένα», επέλεξα να τοποθετήσω το ψηφίο «1» στο κέντρο και να δω πώς θα μπορούσαν να συσχετιστούν οι εξωτερικοί αριθμοί, προσπαθώντας να αναπαραστήσω έναν κόσμο ισότητας για όλους.
