Ηφαίστειο στο Λος Άντζελες, 2017

Γεννήθηκα το 1971 στο Τορίνο της Ιταλίας, όπου ζω και εργάζομαι ως καλλιτέχνης. Από τότε που θυμάμαι, πάντα ζωγράφιζα. Οι προτιμώμενες μου τεχνικές είναι οι ελαιογραφίες σε καμβά και τα σχέδια με μολύβι.

Είμαι σαν ένα ποντίκι στο κουτί του. Ένα μικρό ποντίκι ασφαλές στο καταφύγιό του που περνάει τον χρόνο του τρώγοντας το φαγητό που είχε αποθηκεύσει για το χειμώνα. Αλλά το δικό μου φαγητό είναι τα σχέδια. Δουλεύω μέσα στο σπίτι μου. Το στούντιό μου είναι ένα δωμάτιο στο σπίτι όπου ζω. Σε αυτόν τον σχετικά μικρό χώρο έχω μαζέψει όλα τα υλικά και τον εξοπλισμό που χρειάζομαι για να σχεδιάζω και να ζωγραφίζω, και, κατά κάποιον τρόπο, τις προτάσεις που εμπνέουν τη δουλειά μου. Εδώ υπάρχουν τα γραφεία και οι επιφάνειες σχεδίασης, με τα πινέλα και τα χρώματα, αλλά και στους τοίχους ή τοποθετημένα σε ντουλάπια πίνακες και σχέδια (θεωρώ ότι κάθε ολοκληρωμένο έργο είναι, κατά κάποιο τρόπο, έμπνευση για το επόμενο). Μεγάλες πηγές ιδεών είναι τα βιβλία, η μουσική και, φυσικά, ο υπολογιστής. Τα προγράμματα γραφικών και τα λογισμικά εικονικής μοντελοποίησης έχουν γίνει πολύτιμες πηγές υποστήριξης με τα χρόνια. Ωστόσο το πλουσιότερο «κοιτάσμα» είναι το διαδίκτυο: ένα ρεζερβουάρ εικόνων και ιδεών από το οποίο αντλώ, και μέσα στο οποίο συχνά χάνεσαι (εκτός από φωτογραφίες των ταξιδιών μου, όλα αποθηκευμένα στον υπολογιστή). Είναι ένας μικρός μικρόκοσμος κλειστός στον εαυτό του, κάπως απομονωμένος από τον έξω κόσμο (παρά το μεγάλο παράθυρο με ωραία θέα στο Τορίνο, σχεδόν πάντα δουλεύω με τις κουρτίνες κλειστές). Είναι σαν οι εξωτερικές προτάσεις να επιτρέπεται να εισέρχονται εδώ μόνο αφού φιλτραριστούν και χωνευτούν, αφού έχουν ήδη μετατραπεί σε εμπειρία. Ακριβώς σαν έναν αρουραίο, που ήσυχα τρώει τα αποθέματά του στη φωλιά του, περιμένοντας το τέλος του χειμώνα.