Ζωηρή ενέργεια χαρακτηρίζει αυτή τη ζωγραφισμένη σύνθεση. Ο καμβάς γίνεται χώρος για συναισθηματική απελευθέρωση. Παχιές πινελιές τέμνονται σε έναν ρυθμικό χορό. Αποχρώσεις ηλιόλουστου κίτρινου συγχωνεύονται με βαθιά βιολετί και απαλούς ρόδινους τόνους. Μια ομιχλώδης γαλάζια ατμόσφαιρα εισχωρεί από τις άκρες. Το στρώσιμο λαδιού, ακρυλικού και κάρβουνου δημιουργεί πλούσιο απτικό βάθος. Κάθε σημάδι μοιάζει αυθόρμητο. Κάθε χειρονομία φέρει βαρύτητα. Το έργο απομακρύνεται από την παραστατικότητα προς μια καθαρή, μυστικιστική γλώσσα. Αιχμαλωτίζει μια περαστική νοητική κατάσταση. Χάος και αρμονία συνυπάρχουν σε μια ρευστή διάταξη. Ο καλλιτέχνης εξερευνά τη διασταύρωση του ωραίου και του ατελούς. Απαλές μεταβάσεις συναντούν κοφτερές, αποφασιστικές γραμμές. Αυτή η ισορροπία προκαλεί αίσθηση εσωτερικής περισυλλογής. Η παλέτα μετακινείται από θερμή λάμψη σε ψυχρές σκιές. Αυτή η μεταβολή καθοδηγεί το βλέμμα σε όλη την επιφάνεια. Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια φωτεινή μελέτη της αφηρημένης ζωγραφικής. Το φως φαίνεται να εκπέμπει από το κέντρο του πίνακα.
