Αυτός ο συνδυασμός φωτογραφικού έργου και ζωγραφικής εξερευνά τον κατακερματισμό της ανθρώπινης ταυτότητας μέσα σε ένα χαώδες σύμπαν. Γεωμετρικά θραύσματα διακόπτουν τη σκηνή σαν κομμάτια σπασμένου καθρέφτη. Δύο μορφές αναδύονται από αυτό το δομικό πλέγμα: η μία σε ωχρούς τόνους, η άλλη βυθισμένη σε βαθύ σκοτάδι. Οι μορφές τους διαταράσσονται από μεταβαλλόμενα επίπεδα και αιχμηρές τομές, δημιουργώντας οπτική ένταση που υπονοεί σύγκρουση ανάμεσα στην αντίληψη και την πραγματικότητα. Ο καλλιτέχνης μετατρέπει το πορτρέτο σε ένα μυστικιστικό παζλ· το φως και η σκιά παίζουν πάνω σε επιφάνειες που προσομοιάζουν πέτρα. Οι ουδέτεροι τόνοι κυριαρχούν στο παλέτο για να τονίσουν τη στέρεη γεωμετρία, ενώ η στρωματοποίηση ακρυλικών και στοιχείων C-print προσθέτει φυσικό βάθος στην αιθέρια ατμόσφαιρα. Πρόκειται για μια σπουδή της ωμής πλευράς της ύπαρξης, όπου κάθε γραμμή απομονώνει και ταυτόχρονα συνδέει τα υποκείμενα, και η αφήγηση κορυφώνεται σε μια μελέτη ομορφιάς και ατέλειας μέσα από μια επιμελώς κατακερματισμένη προοπτική.
