Η αφύπνιση του Άδωνι, του Έρωτα, ξαναγεννιέται σε ένα ειδυλλιακό ανοιξιάτικο τοπίο· αναγεννιέται η πατρίδα από τα σωθικά της και την Άνοιξη, ενώ η γυναικεία μορφή τον καλεί με την επιθυμία του φιλήματος. Στη ελληνική μυθολογία, ο Άδωνις είναι ο νεαρός θεός που πέθανε και ανασταίνονταν κάθε χρόνο, περνώντας έξι μήνες με τη θεά της ομορφιάς, την Αφροδίτη, και έξι μήνες με τη θεά του Κάτω Κόσμου, την Περσεφόνη, επιβεβαιώνοντας ότι ο Έρως μπορεί ακόμη να νικήσει τον θάνατο. Ο Άδωνις συμβολίζει τον ήλιο της Άνοιξης με τη μορφή όμορφου άνδρα· ζώντας ερωτευμένος με τη θεά της ομορφιάς, χάνει τη ζωή του στο κυνήγι, και τους χειμερινούς μήνες μένει με την Περσεφόνη για να φέρει την Άνοιξη και να δώσει ζωή. Έτσι, η εικόνα γίνεται ορατή στον χώρο της γλώσσας· η εικονική αναπαράσταση αποκτά και λεκτική διάσταση, το ποιητικό απόσπασμα προβάλλεται, και ο πίνακας αφηγείται...
