Σειρά «Άπειρη Επέκταση», 1987

Το σύμπαν του Marcello Mancuso κινείται μέσα σε ένα σύστημα αόρατων συνδέσεων που διερευνούν τους δεσμούς ανάμεσα στην υλική πραγματικότητα και στην άυλη πραγματικότητα της ύπαρξης. Τα πιο ενδιαφέροντα και πολύτιμα στοιχεία της πραγματικότητας παραμένουν δυσπρόσιτα: η προσωπική ταυτότητα, η αντίληψη του ωραίου και οι συναισθηματικές δυναμικές είναι στην ουσία ακατανόητες και αδύνατον να αποδοθούν με εικονογραφική, παραστατική ζωγραφική. Το να κατατάσσεις τα πάντα σε κατηγορίες ασκεί αναπόφευκτα εξουσία και περιορισμό — κάτι που τα έργα του Mancuso μοιάζουν να αμφισβητούν.

Δεν πρόκειται για ζωγραφική ως αναπαράσταση ούτε για ζωγραφική ως μορφή αναλυτικής διερεύνησης, αλλά για ζωγραφική ως έκφραση ενός μεταφυσικού τόπου όπου η εικόνα διαλύεται σε χώρο-φως και το χρώμα γίνεται η έδρα του Όλου. Ο Mancuso είναι καλλιτέχνης ικανός να βλέπει την πολυπλοκότητα και να συλλαμβάνει την ουσία στο σύνολό της, υπερβαίνοντας την ιδεατή γραμμή που χωρίζει το αντικείμενο από το όλον στο οποίο ανήκει.