Το σχεδίασα για πρώτη φορά το 1984 και τότε δεν προχώρησα στο να το ζωγραφίσω.
Το 2024 ξανασυνάντησα το σχέδιο ενώ έψαχνα κάτι άλλο και αποφάσισα να το ζωγραφίσω 41 χρόνια αργότερα! Είναι ένας κομψός, ευτραφής κλόουν· πρέπει να είχα πάει τα παιδιά μου σε παράσταση παντομίμας ή σε ταξιδιώτικο τσίρκο. Έχω μια ξεθωριασμένη ανάμνηση της φιγούρας, αλλά όχι της περίστασης. Τέτοιες είναι οι ιδιορρυθμίες της έμπνευσης που προκαλεί ένας πίνακας.
Το έργο ξεκινά με ακρυλική βάση Rowney Cryla σε καμένο πορτοκαλί, στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν αδιαφανή πιγμέντα για να απλωθεί το υπόστρωμα ορισμένων στοιχείων του θέματος. Κατόπιν εφαρμόστηκε ακρυλικό σε αραιωμένες στρώσεις, οι οποίες είχαν αραιωθεί με Liquidex airbrush medium. Αυτή η στρωμάτωση επιτρέπει λεπτές τονικές αποχρώσεις που προσδίδουν βάθος και ένταση. Συνολικά πρόκειται για έναν ακρυλικό πίνακα με έναν βαθμό φωτεινότητας, αντί του συνηθισμένου επίπεδου φινιρίσματος των ακρυλικών.
