Κρητικά ροζ γυμνά αρκουδάκια του μελιού, 2020

Για μένα, η ζωγραφική συνεπάγεται μια διαδικασία και μια αναζήτηση στην οποία οι άνθρωποι παίζουν πάντα σημαντικό ρόλο — ξεκινώ από αυτούς. Ως πρώτο βήμα αυτής της διαδικασίας έχω σχεδιάσει άντρες και γυναίκες, νέους και ηλικιωμένους, σε δημόσιους χώρους. Για παράδειγμα, τους έχω παρατηρήσει και σκιαγραφήσει στον Wien Westbahnhof, στο U-Bahn του Βερολίνου, σε ένα παγκάκι κοντά στην Promenade des Anglais ή στον Malmö Central Station. Σε αυτές τις στιγμές βρίσκονται σε μια παροδική ροή γεγονότων και συναντιούνται με άλλους ανθρώπους που κινούνται στον ίδιο χώρο· εδώ αναδύονται συναντήσεις και σχηματίζονται νέες συνθέσεις. Ίσως αυτές να παραμείνουν, ίσως να διαλυθούν.

Όπως αυτές οι συνθέσεις είναι άγνωστες στον θεατή, έτσι και ο καμβάς φαίνεται να κρύβει τον προορισμό του μέχρι το τέλος, και οι λαβύρινθοι κατά τη διάρκεια της ζωγραφικής είναι πολλοί. Ωστόσο, σε αυτόν τον περίπλοκο λαβύρινθο, που ορίζεται όχι μόνο από την αναζήτηση αρμονίας μεταξύ χρώματος, φόρμας και γραμμής αλλά και από την ισορροπία μεταξύ σκληρότητας και ευθραυστότητας, κάπως αναζητώ μια αρμονική λύση. Με τη βοήθεια των ανθρώπων που προανέφερα ελπίζω να βρω αυτή την αρμονία στο έργο πάνω στον καμβά. Τουλάχιστον με κάποιο τρόπο.