Μυκήνες II, 2024

Με ρίζες στο σχέδιο, αυτή η σειρά αφηρημένων έργων εξερευνά τη σταθερότητα, την υφή και τη μορφή. Παράγονται με περιορισμένη παλέτα, ώστε να επιτρέπουν συγκέντρωση και κατεύθυνση. Οι πίνακες απεικονίζουν μορφές που, με την πρώτη ματιά, φαίνονται αρκετά συμπαγείς — μερικές ακόμη σαν τείχη μαύρης μπογιάς — αλλά με πιο προσεκτική εξέταση αποκαλύπτουν την εύθραυστη φύση τους και την επερχόμενη κατάρρευση.

Οι πίνακες έχουν έντονη υλικότητα, τόσο στην τεχνική όσο και στην παρουσία τους, και στο βάθος επιδιώκουν να επικοινωνήσουν σε συναισθηματικό επίπεδο. Σχηματισμένα σε μεγάλο βαθμό ενστικτωδώς, αυτές οι εικόνες μεταφέρουν τα θεμελιώδη στοιχεία ζωτικότητας, ώθησης και συναισθήματος — ό,τι συνιστά το να είσαι ζωντανός.

Οι τίτλοι των πινάκων αυτών χρησιμοποιούνται συχνά περισσότερο για να αποδώσουν τη γενική αίσθηση του έργου παρά για να παραπέμπουν σε κάποιο άμεσο σημείο αναφοράς.