Με ρίζες στο σχέδιο, αυτή η συλλογή αφηρημένων έργων εξερευνά τη συμπαγή αίσθηση, την υφή και τη μορφή, δημιουργημένη με περιορισμένη παλέτα που επιτρέπει εστίαση και κατεύθυνση. Τοποθετημένη στο πλαίσιο κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας και χρησιμοποιώντας αυτό ως σημείο αφετηρίας, οι πίνακες απεικονίζουν μορφές που με την πρώτη ματιά φαίνονται αρκετά συμπαγείς, κάποιες ακόμη σαν τείχη μαύρης μπογιάς, αλλά με πιο προσεκτική ματιά δίνουν αίσθηση ευθραυστότητας και επικείμενης κατάρρευσης.
Οι πίνακες είναι χειροπιαστοι, τόσο στην τεχνική όσο και στην παρουσία τους, αλλά τελικά επιδιώκουν να επικοινωνήσουν σε συναισθηματικό επίπεδο. Συντίθενται κυρίως ενστικτωδώς· είναι τα θεμελιώδη στοιχεία ζωτικότητας, ορμής και συναισθήματος, τα γνωρίσματα που αποτυπώνουν το να είσαι ζωντανός, που μεταφέρονται σε αυτές τις εικόνες.
Οι τίτλοι αυτών των πινάκων χρησιμοποιούνται συχνά περισσότερο για να αποδώσουν τη γενική αίσθηση του έργου παρά για να έχουν κάποια άμεση αναφορά.
