Αυθεντικός σουρεαλιστικός πίνακας ελαιογραφίας.
Δεν έχω ιδέα από πού προήλθε... αλλά τώρα άρχισα να το σκέφτομαι, προσπαθώντας να καταλάβω πώς συνέβη. Λογικά είναι κάποιου είδους αυτοπορτρέτο. Δύο από αυτά τα κορίτσια μοιάζουν με μένα — κόκκινα χείλη, πράσινα μάτια, μαύρα μαλλιά. Πριν από μερικές μέρες είδα κάτι που ανάρτησε ένας παλιός μου φίλος στο Facebook και σκεφτόμουν τις φορές που βγαίναμε για ένα ποτήρι μοχίτο. Έπειτα — η πάπια που κολυμπά. Τον προηγούμενο μήνα η κόρη μου έφερε μία στο σπίτι και τώρα την έχω πάνω στον νιπτήρα του μπάνιου. Κόκκινες χάντρες και λουλούδια στο κεφάλι — πρέπει να είναι ουκρανικά παραδοσιακά στοιχεία, απλώς λίγο μετασχηματισμένα, και ένας φωτεινός σηματοδότης. Σίγουρα έχει σχέση με τον τρελό γείτονά μου εδώ στο Limburg. Είναι στην πραγματικότητα πολύ ευγενικός άνθρωπος, αλλά έχει ένα παλαιοπωλείο στη γωνία και λατρεύω τα παλιά πράγματα· οπωσδήποτε έχει αυτόν τον εκπληκτικό ανατολικογερμανικό φωτεινό σηματοδότη με κούκλες μέσα. Ήταν ένα παλιό μου όνειρο. Η τιμή ήταν αρκετά υψηλή για μένα, αλλά είχα σκοπό να αγοράσω αυτόν τον σηματοδότη αμέσως γιατί ήταν σε καλή κατάσταση και πάντα ήθελα ακριβώς αυτό το αντικείμενο. Όταν όμως είπα ότι ήθελα να πληρώσω, αυτός ο τύπος απλώς είπε «Δεν πωλείται.» Πώς; Γιατί; Έχει την τιμή επάνω του, οπότε από τον Σεπτέμβριο παρακολουθώ αυτόν τον εκπληκτικό σηματοδότη στο μαγαζί του, με την ίδια τιμή πάνω του, αλλά δεν θέλει να πουλήσει... Πιθανότατα αυτή η ιστορία με επηρέασε ενώ ζωγράφιζα αυτό το μικρό έργο, οπότε — είναι ένας όμορφος μικρός πίνακας, έτοιμος για κρέμασμα. Έχω ζωγραφίσει και τις ακμές όμορφα γιατί είναι αρκετά φαρδιές. Ειλικρινά, μου αρέσει κι εμένα γιατί είναι ωραίος ακόμα και χωρίς αυτή την περίεργη περιγραφή. Συγγνώμη :)
