Σύγχρονη εικαστική τέχνη / Πειραματικό πορτρέτο / Νεοεξπρεσιονισμός
Σε αυτό το έργο εξερευνώ τη σχέση ανάμεσα στην ταυτότητα, την αντίληψη και το ανθρώπινο σώμα. Ήθελα να δημιουργήσω μια εικόνα που αμφισβητεί το παραδοσιακό πορτρέτο αφαιρώντας το πιο αναγνωρίσιμο στοιχείο της ανθρώπινης έκφρασης: τα μάτια.
Ο επίδεσμος στα μάτια εισάγει ένα στοιχείο μυστηρίου, ανωνυμίας και ενδοσκόπησης. Προσκαλεί τον θεατή να κοιτάξει πέρα από την εκφραστικότητα του προσώπου και να εστιάσει αντ’ αυτού στη γλώσσα του σώματος, τη μορφή και το συναίσθημα.
Επέλεξα σκόπιμα έναν έντονο συνδυασμό ηλεκτρικού μπλε και βαθύ βυσσινί. Οι αντιθετικοί τόνοι δημιουργούν μια σχεδόν κινηματογραφική ατμόσφαιρα, μεταμορφώνοντας την ανθρώπινη μορφή σε κάτι υπερρεαλιστικό και εξωκοσμικό. Ο δραματικός φωτισμός τονίζει τα περιγράμματα του σώματος, ενώ η συμμετρική τοποθέτηση των χεριών δημιουργεί μια ισχυρή και σχεδόν τελετουργική σύνθεση.
Για μένα, αυτή η εικόνα αφορά το τι απομένει όταν αφαιρούμε την ικανότητα να βλέπουμε και να γινόμαστε ορατοί. Είναι ευαλωτότητα, ελευθερία, υποταγή ή απλώς ένας άλλος τρόπος να βιώνουμε τον εαυτό μας;
Αφήνω αυτήν την ερμηνεία εξ ολοκλήρου στον θεατή.