Αυτό το μικρό έργο ξεκίνησε από την ανάκτηση λίγων λουκέτων και των πλάκων τους από τη φωτιά· ένα ψάθινο μπαούλο στο οποίο ήταν προσαρμοσμένα είχε καεί. Η πατίνα, το σχήμα και η κλίμακά τους ήταν αρκετά ενδιαφέρουσες ώστε να τα αφήσω στην άκρη για μια άλλη μέρα.
Χρησιμοποιώντας αυτές τις αλλοιωμένες από τη φωτιά κλειδαριές μαζί με ημι-ανακλαστική μεμβράνη και στερεές ανακλαστικές επιφάνειες (όπως σε αρκετά από τα πρόσφατα έργα μου), ο συνδυασμός υλικών πρότεινε την ιδέα ενός θεατή που κοιτάζει σε έναν κλειστό χώρο όπου μπορεί κανείς να φανταστεί ότι είναι παγιδευμένος. Βλέπει κανείς τα λουκέτα, τα μέσα απελευθέρωσης, να αιωρούνται στην απρόσιτη απόσταση. Έτσι δημιουργήθηκε ένα μικρό ξύλινο κουτί· η μία πλευρά του είναι παραθυράκι θέασης, ενώ η πάνω επιφάνεια, ένα ημι-αδιαφανές ακρυλικό φύλλο, αφήνει το φως να φωτίσει τους χώρους πίσω από τα ίδια τα λουκέτα.
Μετά από δοκιμές διάφορων χωρικών και οπτικών συνδυασμών των λουκέτων, των πλακών τους και των αντανακλάσεων, το αποτέλεσμα δεν ήταν ικανοποιητικό — ο αινιγματικός εσωτερικός χώρος χρειαζόταν κάτι επιπλέον.
Πριν από μερικά χρόνια, τυχαία είχα ανακαλύψει μια ενδιαφέρουσα μαθηματική πρόοδο χρησιμοποιώντας δεκαδικούς αριθμούς βασισμένους στη δύναμη του '8'. Ήρθε η στιγμή να το ενσωματώσω. Η πυραμιδοειδής μορφή αυτής της αριθμητικής ακολουθίας φάνηκε να ταιριάζει καλά σε αυτόν τον πρόσφατα δημιουργημένο, φυσικό αλλά φαινομενικά συνεχή χώρο· από τότε το κουτί αυτό έγινε ξανά θέμα αριθμών.
Οι δύο πλαϊνές όψεις προορίζονταν αρχικά να έχουν χαμηλή χρωματική κλίμακα ώστε να συνάδουν με τον κλειστό εσωτερικό χώρο· όμως αυτό ήταν οπτικά βαρετό, κι έτσι προέκυψε μια σύνθεση βασισμένη σε αριθμούς και κυρίως στο σχήμα του 8· η χρωματική παλέτα διαμορφώθηκε από τις χρωματικές νύξεις των δύο καμένων λουκέτων. Το τελικό έργο έγινε κάτι σαν μικρή θαυματοθήκη και για μένα είναι ένα «Μικρό Κουτί των Αριθμών» που περιέχει μια πολύ κομψή μορφή «Αρίθμησης».
