Μετά την Ένωση (Ορμή προς τα Λείψανα), 2020

«Μετά την Ένωση» αναπαριστά τη σημαία των ΗΠΑ ως εύθραυστο υφασμάτινο μνημείο. Κατασκευασμένη από μη λευκασμένο ύφασμα, το γνώριμο σύμβολο απογυμνώνεται από το χρώμα και αφήνεται να κρεμαστεί σε μακριές κάθετες λωρίδες που συγκεντρώνονται και καταρρέουν στη βάση του τοίχου.
Τα αστέρια εξακολουθούν να είναι αμυδρά ορατά, ενώ οι ρίγες διαλύονται στη βαρύτητα και στο ύφασμα, υποδηλώνοντας τόσο απουσία όσο και επιμονή. Η σημαία παύει να είναι κυρίως έμβλημα εξουσίας και μετατρέπεται σε έναν ήσυχο χώρο μνήμης, ευαλωτότητας και ανοιχτών ερωτημάτων.
Αφαιρώντας τα παραδοσιακά κόκκινο, λευκό και μπλε, το έργο καλεί τον θεατή να επανεξετάσει τι εκπροσωπεί η σημαία και ποιων τις ζωές φιλοδοξεί να συγκρατεί μέσα της. Το καταρρέον ύφασμα παραπέμπει σε πένθος, αντοχή και το βάρος της συλλογικής ιστορίας.