Εύα, 2022

Από παιδί πάντα είχα ένα μολύβι στο χέρι, ζωγραφίζοντας πάνω σε ό,τι έβρισκα, απεικονίζοντας ανθρώπους, ζώα — ό,τι έβλεπα. Αυτό το πάθος με συντρόφευσε σε όλη την παιδική ηλικία και την εφηβεία. Κάποια μέρα, τυχαία, βρήκα τις παλιές μου τέμπερες· ήταν σαν να άναψε ξανά μια φλόγα και από τότε δεν σταμάτησα ποτέ να ζωγραφίζω. Οι πρώτοι μου πίνακες ήταν μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να καταλάβω τι μπορούσα να δημιουργήσω με τα χρώματα. Ξεκίνησα με απλά θέματα, αλλά σύντομα συνειδητοποίησα ότι τα ζώα ήταν αυτά που με εκπροσωπούσαν περισσότερο. Από εκεί και πέρα το πάθος μεγάλωσε και άρχισα να πειραματίζομαι με διαφορετικές καλλιτεχνικές αποτυπώσεις, διατηρώντας την ακρυλική μου τεχνική.

Το καλλιτεχνικό μου ταξίδι ξεκίνησε από τον ρεαλισμό, αλλά με το πέρασμα του χρόνου ανέπτυξα ένα προσωπικό ύφος που συνδυάζει ρεαλιστικά και σουρεαλιστικά στοιχεία. Παρά το ότι δεν θέτω όρια στα θέματα και προσπαθώ να καθοδηγούμαι από τη δημιουργικότητα, τα αγαπημένα μου θέματα παραμένουν τα ζώα. Σε ορισμένους σουρεαλιστικούς πίνακές μου μου αρέσει να τοποθετώ ζώα σε μη ρεαλιστικές ή φανταστικές καταστάσεις, παίζοντας με στοιχεία, ενώ σε άλλους γίνονται πρωταγωνιστές στους ονειρικούς μου κόσμους. Με την ακρυλική τεχνική, το ρεαλιστικό ύφος μου και την προσοχή στη λεπτομέρεια δημιουργώ μια γέφυρα ανάμεσα στον πραγματικό κόσμο και τη φαντασία, κάνοντας το μη πραγματικό απτό. Προσπαθώ να εντυπωσιάζω με τον ρεαλισμό και να εκπλήσσω με το σουρεαλισμό, καλώντας τον θεατή να συγκινηθεί, να σκεφτεί και να παρασυρθεί από τη φαντασία.