Όγδοος Καβαλάρης, 1996

Το έργο ανήκει σε σειρά εννέα πινάκων. Σε εννοιολογικό επίπεδο πραγματεύεται τις συνέπειες της ανθρώπινης αδιαφορίας και το θρίαμβο της ελπίδας. Το εικαστικό ύφος του έργου πηγάζει από την επιθυμία να δείξει αυτά τα σύμβολα της καταστροφής και της δυστυχίας ως αναγνωρίσιμα πρόσωπα της ανθρωπότητας και όχι ως εξωτερικά δαιμόνια — και, όπως στον ένατο καβαλάρη, ως αποθέωση. Αυτός ο καβαλάρης αντιπροσωπεύει την εξαφάνιση.