Έχοντας ρίζες στο σχέδιο, αυτή η σειρά αφηρημένων έργων εξερευνά τη στιβαρότητα, την υφή και τη μορφή, δημιουργημένη με περιορισμένη χρωματική παλέτα που επιτρέπει συγκέντρωση και κατεύθυνση. Τοποθετημένοι στο πλαίσιο κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας και με αυτό ως αφετηρία, οι πίνακες απεικονίζουν μορφές που με μια πρώτη ματιά φαίνονται ιδιαίτερα στιβαρές, κάποιες ακόμη σαν τοίχοι μαύρου χρώματος, αλλά σε πιο προσεκτική εξέταση αποδίδουν αίσθηση ευθραυστότητας και επικείμενης κατάρρευσης.
Οι πίνακες είναι υλικοί, τόσο ως προς την τεχνική όσο και ως προς την παρουσία, αλλά στο τέλος επιδιώκουν να επικοινωνήσουν σε συναισθηματικό επίπεδο. Συντίθενται σε μεγάλο βαθμό ενστικτωδώς· στα έργα μεταδίδονται τα θεμελιώδη στοιχεία ζωτικότητας, ορμής και συναισθήματος, τα στοιχεία που συνοψίζουν το να είσαι ζωντανός.
Οι τίτλοι αυτών των πινάκων χρησιμοποιούνται συχνά περισσότερο για να αντικατοπτρίζουν τη γενική αίσθηση του έργου παρά για να έχουν άμεση αναφορά.
