Με ρίζες στο σχέδιο, αυτή η σειρά αφηρημένων έργων εξερευνά τη στερεότητα, την υφή και τη φόρμα, δημιουργημένη με περιορισμένη παλέτα που επιτρέπει συγκέντρωση και κατεύθυνση. Ενταγμένη στο πλαίσιο κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας και παίρνοντας αυτό ως αφετηρία, οι πίνακες απεικονίζουν μορφές που με την πρώτη ματιά φαίνονται αρκετά στιβαρές — κάποιες μοιάζουν ακόμη και με τοίχους μαύρης μπογιάς — αλλά σε πιο προσεκτική παρατήρηση δίνουν την αίσθηση της εύθραυστης φύσης τους και μιας επικείμενης κατάρρευσης.
Οι πίνακες έχουν υλικότητα, τόσο στην τεχνική όσο και στην παρουσία τους, αλλά στοχεύουν τελικά να επικοινωνήσουν σε συναισθηματικό επίπεδο. Σχηματισμένοι σε μεγάλο βαθμό ενστικτωδώς, αυτό που μεταφέρεται σε αυτούς τους πίνακες είναι τα θεμελιώδη στοιχεία ζωτικότητας, ορμής και συναισθήματος — τα χαρακτηριστικά του να είσαι ζωντανός.
Από τη ναουάτλ: Cuauhtémoc, που σημαίνει «Πεσών Αετός». Cuauhtémoc ήταν το όνομα του τελευταίου αυτοκράτορα των Αζτέκων, που κυβέρνησε μέχρι το 1525 όταν αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε από τον Ισπανό κονκισαδόρα Hernán Cortés.
