Με ρίζες στο σχέδιο, αυτή η συλλογή αφηρημένων έργων εξερευνά τη στερεότητα, την υφή και τη μορφή, παραγόμενη με περιορισμένη παλέτα που επιτρέπει εστίαση και προσανατολισμό. Οι πίνακες απεικονίζουν μορφές που με την πρώτη ματιά φαίνονται συμπαγείς — κάποιες σχεδόν σαν τοιχώματα μαύρου χρώματος — αλλά σε πιο προσεκτική εξέταση αποκαλύπτουν την ευθραυστότητα και την αίσθηση επικείμενης κατάρρευσης.
Οι πίνακες είναι χειροπιαστοί, τόσο στην τεχνική όσο και στην παρουσία τους, αλλά τελικά επιχειρούν να επικοινωνήσουν σε συναισθηματικό επίπεδο. Σχηματισμένοι σε μεγάλο βαθμό ενστικτωδώς, στους πίνακες αυτούς εκφράζονται τα θεμελιώδη στοιχεία της ζωτικότητας, της ώθησης και του συναισθήματος — τα στοιχεία που αντηχούν την έννοια του να είσαι ζωντανός.
Οι τίτλοι αυτών των πινάκων χρησιμοποιούνται συχνά περισσότερο για να αποδώσουν τη γενική αίσθηση του έργου παρά για να έχουν κάποια άμεση αναφορά. Ωστόσο, ο τίτλος Γαλλικό Παράθυρο αναφέρεται στη σύνθεση που παραπέμπει στον Matisse και σχετίζεται με τον πειραματισμό του στην αφαίρεση στη ζωγραφική του, όπως στο Porte-fenêtre à Collioure.
