Κρεμαστό, 2018

Με ρίζες στο σχέδιο, αυτή η σειρά αφηρημένων έργων εξερευνά τη στερεότητα, την υφή και τη μορφή. Δημιουργημένα με περιορισμένη παλέτα, επιτρέπουν εστίαση και κατεύθυνση. Τοποθετημένα στο πλαίσιο κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας και παίρνοντας αυτό ως αφετηρία, οι πίνακες απεικονίζουν μορφές που με την πρώτη ματιά φαίνονται συμπαγείς — κάποιες ακόμη σαν τείχη μαύρης μπογιάς — αλλά, με πιο προσεκτική ματιά, αποκαλύπτουν την ευθραυστότητά τους και την αίσθηση επικείμενης κατάρρευσης.

Οι πίνακες είναι χειροπιαστοί, τόσο ως προς την τεχνική όσο και την παρουσία τους, αλλά στο τέλος επιχειρούν να επικοινωνήσουν σε συναισθηματικό επίπεδο. Συντιθέμενα σε μεγάλο βαθμό διαισθητικά, μεταφέρουν τα θεμελιώδη στοιχεία της ζωτικότητας, της ώθησης και του συναισθήματος — τα χαρακτηριστικά που συνοψίζουν το να είσαι ζωντανός.