Με ρίζες στο σχέδιο, αυτή η σειρά αφηρημένων έργων εξερευνά τη στιβαρότητα, την υφή και τη μορφή, δημιουργημένη με περιορισμένη παλέτα που επιτρέπει συγκέντρωση και κατεύθυνση. Τοποθετημένη στο πλαίσιο κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας και χρησιμοποιώντας αυτό ως αφετηρία, οι πίνακες απεικονίζουν μορφές που με μια πρώτη ματιά φαίνονται αρκετά συμπαγείς — κάποιες μοιάζουν ακόμη και με τοίχους από μαύρη μπογιά — αλλά σε πιο προσεκτική παρατήρηση αποδίδουν την αίσθηση της ευθραυστότητας και της επικείμενης κατάρρευσης.
Οι πίνακες είναι χειροπιαστοί, τόσο από πλευράς τεχνικής όσο και παρουσίας, αλλά στο βάθος προσπαθούν να επικοινωνήσουν σε συναισθηματικό επίπεδο. Συντίθενται σε μεγάλο βαθμό διαισθητικά· μεταφέρουν τα θεμελιώδη στοιχεία της ζωτικότητας, της ώθησης και του αισθήματος — όσα συνιστούν το να είσαι ζωντανός.
Στα ιρλανδικά, το Lorcán σημαίνει «μικρός σφοδρός», προερχόμενο από το ιρλανδικό γαελικό lorcc «σφοδρός» σε συνδυασμό με υποκοριστικό επίθημα.
