Μυκήνες, 2024

Με ρίζες στο σχέδιο, αυτή η σειρά αφηρημένων έργων διερευνά τη στιβαρότητα, την υφή και τη μορφή, δημιουργημένη με περιορισμένη χρωματική παλέτα που επιτρέπει εστίαση και κατεύθυνση. Οι πίνακες απεικονίζουν μορφές που με την πρώτη ματιά φαίνονται αρκετά συμπαγείς, μερικές ακόμη να μοιάζουν με τοίχους από μαύρο χρώμα, αλλά σε πιο προσεκτική εξέταση δίνουν αίσθηση ευθραυστότητας και επικείμενης κατάρρευσης.

Οι πίνακες έχουν χειροπιαστό χαρακτήρα, τόσο στην τεχνική όσο και στην παρουσία τους, αλλά τελικά επιχειρούν να επικοινωνήσουν σε συναισθηματικό επίπεδο. Συντεθειμένοι σε μεγάλο βαθμό ενστικτωδώς, μεταφέρουν τις θεμελιώδεις συνιστώσες της ζωτικότητας, της ορμής και του συναισθήματος — εκείνα που αντιπροσωπεύουν το να είσαι ζωντανός.

Οι τίτλοι αυτών των πινάκων χρησιμοποιούνται συχνά περισσότερο για να αντικατοπτρίσουν τη γενική αίσθηση του έργου παρά για να έχουν κάποια άμεση αναφορά.