Με ρίζες στο σχέδιο, αυτή η συλλογή αφηρημένων έργων διερευνά τη στερεότητα, την υφή και τη μορφή, δημιουργημένη με περιορισμένη παλέτα που επιτρέπει συγκέντρωση και κατεύθυνση. Οι πίνακες απεικονίζουν μορφές που με την πρώτη ματιά φαίνονται αρκετά στερεές, μερικές μάλιστα σαν τοίχοι από μαύρη μπογιά, αλλά σε πιο προσεκτική εξέταση δίνουν την αίσθηση της ευθραυστότητας και μιας επερχόμενης κατάρρευσης.
Οι πίνακες έχουν υλικό χαρακτήρα, τόσο στην τεχνική όσο και στην παρουσία, αλλά στο τέλος επιχειρούν να επικοινωνήσουν σε συναισθηματικό επίπεδο. Συντεθειμένα σε μεγάλο βαθμό διαισθητικά, αυτά τα έργα μεταφέρουν τα θεμελιώδη στοιχεία της ζωτικότητας, της ορμής και του αισθήματος — τα χαρακτηριστικά που συνοψίζουν το να είσαι ζωντανός.
Οι τίτλοι αυτών των πινάκων χρησιμοποιούνται συχνά περισσότερο για να αντανακλούν τη γενική αίσθηση του έργου παρά για να έχουν άμεση αναφορά. Η σειρά Προοπτικές παρουσιάζει ουσιαστικά την ίδια σύνθεση σε διάφορες μορφές, με στόχο να αναδείξει περαιτέρω την ιδέα ότι όλοι βλέπουμε τον κόσμο από τη δική μας οπτική — καμία από τις οποίες δεν είναι ίδια.
