Με ρίζες στο σχέδιο, αυτή η σειρά αφηρημένων έργων διερευνά τη στερεότητα, την υφή και τη μορφή, δημιουργημένη με περιορισμένη παλέτα που επιτρέπει συγκέντρωση και κατεύθυνση. Οι πίνακες απεικονίζουν μορφές που με την πρώτη ματιά φαίνονται αρκετά συμπαγείς — κάποιες ακόμη σαν τοίχοι από μαύρη μπογιά — αλλά σε πιο προσεκτική παρατήρηση δίνουν την αίσθηση της ευθραυστότητας και της επικείμενης κατάρρευσης.
Οι πίνακες είναι χειροπιαστοί, τόσο στην τεχνική όσο και στην παρουσία τους, αλλά τελικά επιδιώκουν να επικοινωνήσουν σε συναισθηματικό επίπεδο. Σ��ντιθέμενοι κυρίως ενστικτωδώς, μεταφέρουν τα θεμελιώδη στοιχεία της ζωτικότητας, της ορμής και του αισθήματος — αυτά που χαρακτηρίζουν το να είσαι ζωντανός.
Οι τίτλοι αυτών των πινάκων χρησιμοποιούνται συχνά περισσότερο για να αποδώσουν τη γενική αίσθηση του έργου παρά για να έχουν άμεση αναφορά. Η σειρά Προοπτικές παρουσιάζει, στην ουσία, την ίδια σύνθεση σε διάφορες διαμορφώσεις, επιδιώκοντας να τονίσει την ιδέα ότι όλοι βλέπουμε τον κόσμο από τη δική μας οπτική, καμία από τις οποίες δεν είναι ίδια.
