Ποίημα, 2018

Με ρίζες στο σχέδιο, αυτή η σειρά αφηρημένων έργων διερευνά τη στερεότητα, την υφή και τη μορφή, δημιουργημένη με μια περιορισμένη παλέτα που επιτρέπει συγκέντρωση και κατεύθυνση. Τοποθετημένα στο πλαίσιο κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας, και παίρνοντας αυτό ως αφετηρία, οι πίνακες απεικονίζουν μορφές που με την πρώτη ματιά φαίνονται αρκετά συμπαγείς — μερικές ακόμη σαν τοίχοι μαύρης βαφής — αλλά σε πιο προσεκτική εξέταση αποκαλύπτουν την ευθραυστότητα και την επικείμενη κατάρρευσή τους.

Οι πίνακες έχουν υλικό χαρακτήρα, τόσο στην τεχνική όσο και στην παρουσία τους, αλλά τελικά επιχειρούν να επικοινωνήσουν σε συναισθηματικό επίπεδο. Συντίθενται σε μεγάλο βαθμό ενστικτωδώς· τα θεμελιώδη στοιχεία ζωτικότητας, ώθησης και συναισθήματος—όσα αποτυπώνουν το να είσαι ζωντανός—είναι αυτά που μεταφέρονται σε αυτές τις εικόνες.

Το Uta στα ιαπωνικά σημαίνει «ποίημα».