Με ρίζες στο σχέδιο, αυτή η σειρά αφηρημένων έργων εξερευνά τη στιβαρότητα, την υφή και τη μορφή. Δημιουργημένα με περιορισμένη παλέτα που επιτρέπει συγκέντρωση και κατεύθυνση, τα έργα εντάσσονται στο πλαίσιο κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας και χρησιμοποιούν αυτή την κατάσταση ως αφετηρία. Οι ζωγραφιές απεικονίζουν μορφές που με την πρώτη ματιά φαίνονται αρκετά συμπαγείς — κάποιες μοιάζουν ακόμη και με τοίχους μαύρης μπογιάς — αλλά σε προσεκτικότερη εξέταση αποκαλύπτουν την ευθραυστότητά τους και την αίσθηση επικείμενης κατάρρευσης.
Οι πίνακες είναι χειροπιαστοί, τόσο στην τεχνική όσο και στην παρουσία, αλλά στο βάθος επιδιώκουν να επικοινωνήσουν σε συναισθηματικό επίπεδο. Συντεθειμένα σε μεγάλο βαθμό διαισθητικά, μεταδίδουν τα θεμελιώδη στοιχεία της ζωτικότητας, της ώθησης και του αισθήματος — αυτά που συνοψίζουν την εμπειρία του να είσαι ζωντανός.
Από τη γλώσσα Nahuatl, το Cuauhtémoc σημαίνει «πεσμένος αετός». Cuauhtémoc ήταν το όνομα του τελευταίου αυτοκράτορα των Αζτέκων, που κυβέρνησε μέχρι το 1525, όταν αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε από τον Ισπανό κατακτητή Hernán Cortés.
